Over Dorperpeel

De Peelgebieden zijn historisch gezien altijd een energielandschap geweest. Het turf dat uit het hoogveen gestoken werd, werd al in de middeleeuwen als brandstof gebruikt. Vanaf de 17e eeuw tot in de 20e eeuw vond in het gebied grootschalige turfwinning plaats.

De turfwinning heeft geleid tot een uniek landschap met vele kanalen en sloten. De restanten van het hoogveen (in de Deurnese- en Mariapeel) zijn aangemerkt als beschermd landschap met als gevolg dat een permanente hoge grondwaterstand hier noodzakelijk is.

Om de hoge grondwaterstand te behouden zijn er gedurende de afgelopen tientallen jaren diverse maatregelen genomen. Denk aan het aanleggen van kades, compartimenten en ontwikkeling van extra natuur in bufferzones.

Helaas zijn niet al deze maatregelen succesvol waardoor er op dit moment structureel grond- en hemelwater uit de natuurgebieden naar de lager gelegen Dorperpeel stroomt.

Het gevolg van deze waterstromen is dat het grondwater in de Dorperpeel sterk fluctueert. In natte periodes staat het grondwater bijna op maaiveldniveau, in droge periodes is beregenen direct noodzakelijk om gewassen te kunnen telen. Dit maakt agrarisch gebruik van de landbouwgronden complex.

De wisselende grondwaterstand betekent ook dat gebouwen in het gebied meebewegen. Dit leidt tot verzakking, schades en gevaarlijke woonsituaties.